OUR MELODY LOVED LIFE

เมื่อวันเสาร์ที่ผ่านมาได้มีโอกาสไปทำบุญกัน ตอนเช้าที่วัดแถวพระรามสาม ติดแม่น้ำเลย บรรยากาศดีมาก ลมดี แต่แอบแดดร้อนนิดนึง

หลังจากนั้นก็เลยไปหาที่นั่งพักสบายๆกัน คิดไม่ออกว่าจะไปไหนดี

พอดีนึกได้ว่ามีร้านกาแฟน่านั่งอยู่แถวๆสีลม เลยลองไปดูดดีก่า

พอไปถึงพอหน้าร้าน melting moment

แทบชอค น่ารักมากๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
พอเดินเข้าไป ก็มีพนักงาน 2 คน คอยแนะนำอาหารและเครื่องดื่มอยู่

ร้านเป็นร้านนั่งเล็กๆ 2 ชั้น มีโต๊ะไม่กี่ตัว

แต่ด้านบนมีโซฟา 2 ชุด นั่งได้สบายทีเดียว ส่วนห้องน้ำก็อยู่ที่ชั้นสองนี่แหละ

โซฟาสีขาว ตัดกับหมอนอิงสีชมพู

(เว้นแต่แดดอย่าแรงมาก ก็จะไม่ร้อนแล้วค่ะ)

พอเข้ามานั่งได้สักพักก็คิดๆดูว่าจะกินไรดี

เลยเดินลงไปข้างล่าง ดูเมนู

คิดไปคิดมาเลยได้รายการที่จะสั่งดังนี้

คุกกี้ คาปูชิโน่ปั่น 5 berry   pizza baked bacon&egg ซุปข้าวโพด (ราคาไม่แพงเลยอ่ะ) รสชาติใช้ได้เลย

(กินไปแล้ว 2 ชิ้น เพิ่งนึกได้ว่าต้องถ่ายรูป เลยเหลือแค่นี้อ่ะคะ)

หลังจากที่กินกันหมดแล้ว ก็นั่งคุยเล่นอ่านหนังสือ ตามประสาคนว่างงาน ไม่มีไรทำ

(ภาพถ่ายจากมุมโซฟาชั้นสองออกไปทางหน้าร้าน)

แต่ถือว่าเป็นร้านที่เราชอบมากเลย บรรยากาศดีมาก สบายๆๆๆ น่ารักด้วย

อย่างงี้ต้องให้คะแนนคนพาไปสักหน่อย 

การไปครั้งนี้ทำให้เราสองคนได้เติมความรักให้กันได้อีก  2 ดาวละกันนะ ช่วงนี้เราทะเลาะกันบ่อยไปหน่อย แต่ถ้าได้แก้ไขและหมั่นเติมความรักให้กันมั่ง ความรักของเราก็จะอยู่ได้คงทนมากขึ้นนะคะ 

edit @ 24 Aug 2009 21:47:58 by melodydrama

edit @ 24 Aug 2009 21:50:21 by melodydrama

"มีคนมากมายชอบถามกันเกี่ยวกับเรื่องในอดีตเมื่อตอนยังเป็นเด็ก  แต่ละคนก็คงมีเรื่องราวมากมายบอกต่อๆกันไป แต่สำหรับผม ก็มีความทรงจำในวัยเด็กอย่างมากมาย แต่กับรู้สึกว่ามีอยู่เรื่องหนึ่งมักเป็นเรื่องแรกที่นึกถึงอยู่เสมอ"

เรื่องนั้นก็คือ....... ตอนเด็กผมมีเพื่อนผู้หญิงคนนึงที่เรียนอยู่เนสเซอรี่ ชื่อว่า M (นามสมมุติ) เรื่องมันคงจะจบอยู่แค่นั้น ถ้าชื่อนี้ไม่กลับมาให้ได้ยินอีกครั้งหนึ่งหลังจากเวลาผ่านไปเกือบ 20 ปี แต่ในคราวนี้ผมไม่อยากให้ชื่อ M เงียบหายไปอีกแล้ว เพราะในตอนนี้ชื่อนี้ มันได้ดังอยู่ในหัวใจของผมตลอดเวลาและมันจะยังคงดังอยู่อย่างนี้ตลอดไป

"น่าเสียดายเวลาที่โชคชะตาทำให้เราห่างหายกันไปซะนาน

แต่ก็ขอขอบคุณโชคชะตาที่ทำให้เรามีโอกาสได้กลับมาพบ

กันอีกครั้ง"

edit @ 4 Jun 2009 00:00:29 by melodydrama

ใครจะไปนึกว่าเพื่อนที่เรียนเนอสเซอรี่ด้วยกันตอนสามขวบ จะได้กลับมาพบกันอีกทีตอนโต ในเมื่อเวลาผ่านไปยี่สิบปีโดยไม่เคยติดต่อ หรือพบหน้าพูดคุยกันแต่ประการใด จู่ๆต้องมาเจอหน้ากันแล้วมันต้องทำหน้ายังไงเนี่ย 

แล้วการเริ่มทำความรู้จักกันของเราสองคนก็เริ่มต้นอีกครั้งอย่างสวยงามด้วยการทักทายตามมารยาทโดยการพะยักหน้าเท่านั้น (^_^”) (เรียบง่ายสุดๆ และไม่น่าประทับเลย)ไม่มีอะไรเกิดขึ้นนอกจากนี้อีกเลย 555 (จนถึงวันนี้แถบไม่อยากเชื่อว่าเราจะได้สนิทกัน อิอิ)

edit @ 17 Jun 2009 19:53:59 by melodydrama